Nacionalni park Tara

Naslov: Nacionalni park Tara Čet Feb 28 2008, 13:45

Nacionalni park Tara
Nacionalni park Tara površine od 19200 ha pokriva najveći deo planine Tare koja se prostire na krajnjem zapadu Srbije.
Prostor Tare predstavlja šumsko područje koje po raznovrsnosti i očuvanosti ekosistema spada u u najbogatija i najvrednija šumska područja Evrope. Među više od 1000 biljnih vrsta počasno mesto zauzima "carica svih endemita Evrope" - Pančićeva omorika. Duboki kanjoni i očuvana vegetacija predstavljaju idealno stanište za mnoge životinjske vrste od kojih se izdvaja Pančićev skakavac koji se smatra lokalnim endemitom Tare.
Padine Tare predstavljaju povremeno ili trajno stanište za preko 100 vrsta ptica, kao što su suri orao, beloglavi sup, sivi soko, velika ušara, veliki tetreb. Na ovom području zabeleženo je i 24 vrste sisara, od kojih je 17 zaštićeno kao prirodna retkost. Posebno su atraktivni mrki medved divokoza, srna, divlja mačka, vidra i mnoge druge.
U kanjonima Tare nalaze se mnogi tragovi praistorije, antičke, rimske i vizantijske kulture. Obnovljeni manastir Rača, nekropola stećaka u Perućcu i Rastištu, čine dragoceni deo srpske srednjovekovne baštine, a treba istaći i činjenicu da je Tara poznata i kao planinski turistički centar.

Naslov: Re: Nacionalni park Tara Čet Feb 28 2008, 13:49

Tara zauzima površinu od 22.000 ha, od toga 19.200 ha pripada nacionalnom parku, 13.000 ha su šumske površine od toga su 65% četinari, a 35% listopadno drveće. Nacionalni park raspolaže sa 3.100.000 stabala odn. 3.000.000 m ³ drvne mase.

Znači da šume predstavljaju ¾ površine nacionalnog parka, neke se ubrajaju u najbolje očuvane šume u Evropi. Osim toga ovde nalazimo i u svetu jedinstvenu vrstu drveta, Pančićevu omoriku.

Pančićeva omorika (Picea omorika poznata kao Srpski bor je četinar u rodu borova (Picea). Nju je 1876 po prvi put opisao hrvat Josif Pančić, prvi predsednik «Srpske akademije nauka i umetnosti».

Pančićeva omorika je samo ovde, u srednjem toku reke Drine, uspela da preživi ledeno doba i danas raste samo na Tari kao svom prirodnom staništu. Dostiže visinu od 50 m i širinu od 50 cm.

Ovde postoji veliki prirodni rezervat visoke i niske divljači – jelena, divokoza, medveda, kuna, orlova itd.

Na Tari je odomaćeno 1.019 vrsta biljaka, među njima i izuzetno retke vrste, koje su pod zaštitom, 250 vrsta pečuraka, od toga 4 otrovne. Ovde živi 53 vrste sisara, 153 različitih vrsta ptica. Zaštitni znak planine su medved i divokoza.

Turizam na Tari je prošle godine proslavio 100 godišnji jubilej. Zbog povoljne klime uslovljene posebnim vazdušnim strujanjima (granica između toplih južnih i hladnih severnih strujanja) preporučuje se onima koji imaju tegobe sa plućima, krvnom slikom i štitnom žljezdom.